Mei

City_mag_bannerFB_new.indd

En nog een column die ik voor City Magazine Maastricht en Regio mocht schrijven. Gemaakt in … mei.
http://citymagazinemaastricht.nl/

Mei
Het is mei. De Dag van de Arbeid, Dodenherdenking en Bevrijdingsdag. De maand van Communiefeesten, Processies, Hemelvaart. Mariamaand. En dit jaar ook de aanloop naar de Heiligdomsvaart. Er is steeds iets te doen in en om de stad. Heerlijk. Bijna elke zondagochtend klinkt er harmoniemuziek in de buurt. De feestelijke tonen rollen door de open ramen het huis binnen en geven de dag een fijn kleurtje. En door zoveel festiviteiten en vrije dagen staat de stad alweer bol van de toeristen.
Tegen een muur in de Stokstraat staat een koppel. Op bergschoenen, gewapend met nordic-walking-stokken. “Ik wil een winkelstraat, dit is geen winkelstraat,” dramt zij. “Winkels zat toch,” bromt hij. Ik moet dringend mijn veter opnieuw strikken want hier smul ik van. “Wáár zie jij dan winkels?” “Nou hiero!” Hij maait met zijn stokken door de lucht, terwijl hij verlangend naar De Karkol kijkt. Hij proeft het pilsje al. “Een kroeg ja! En van die zakies die niks voor mijn zijn! Ik mot H&M! En C&A!”, galmt ze. Hij zucht. Ze werpt hem een woedende blik toe en nordic-walkt met stevige tred de Stokstraat uit. Hij haalt zijn schouders op, blikt triest richting het café en sjokt achter haar aan. De stokken op zijn schouder. Een pashokjesmiddag vrezend, lijkt me zo…
Ik slalom tussen fotograferende toeristen door en moet me er mee bemoeien wanneer ik op het Onze Lieve Vrouwenplein hoor: “Dit zal het Vrijthof wel zijn”. Eens een juf, altijd een juf … ?
Als ik een bougieke ga opsteken bij Slevrouw sta ik versteld van het kabaal in de kapel. Ik vind het niet kunnen. Zo respectloos. Er zitten mensen in de banken die even willen bidden, mediteren, om kracht komen vragen, en dan staat daar een horde toeristen op vol volume te orakelen. Als er ook nog iemand gaat bellen verzoek ik zonder nadenken de betreffende meneer om de kapel te verlaten. “En wel nu!” Ik krijg het er helemaal warm van. Maar het werkt en ondanks de geïrriteerde blikken worden de mensen toch wat rustiger. Ik steek mijn kaarsje aan en Slevruiwke lacht haar lieve lach.

Vivianne Rijnders©

Advertenties

3 gedachtes over “Mei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s